Nagroda Publiczności LUX – nominacje za 2022 r.: Wielka wolność w reżyserii Sebastiana Meisego

Nagroda Publiczności LUX – nominacje za 2022 r.: Wielka wolność w reżyserii Sebastiana Meisego

Drugi film fabularny Sebastiana Meisego Wielka wolność jest jednym z trzech tytułów rywalizujących o Nagrodę Publiczności LUX za 2022 r., co ogłoszono w grudniu podczas 34. edycji European Film Awards. Austriacko-niemiecką koprodukcję nominowali do drugiej edycji ogólnoeuropejskiej nagrody publiczności członkowie komisji selekcyjnej Nagrody Publiczności LUX. Już teraz można głosować, a o tym, kto zwycięży, zadecydują głosy publiczności i posłów do Parlamentu Europejskiego. Pozostałe dwa nominowane filmy to Aida Jasmili Žbanić (Bośnia i Hercegowina, Austria, Rumunia, Francja, Holandia, Niemcy, Polska, Norwegia, Turcja) i Przeżyć Jonasa Pohera Rasmussena (Dania, Francja, Norwegia, Szwecja).

Meise, który zwrócił na siebie uwagę w 2011 r. swoim fabularnym debiutem – niepokojącym Stillleben, tym razem przedstawia kolejną przejmującą historię: udręczonego mężczyzny w powojennych Niemczech, który spędza większość życia w więzieniu za bycie homoseksualistą. Film został po raz pierwszy pokazany w Cannes w 2021 r. w ramach sekcji Un Certain Regard (uhonorowany nagrodą jury) i od tamtej pory otrzymał rozmaite wyróżnienia, w tym nagrody główne w Sarajewie i w Sewilli, nagrodę CICAE (Arthouse Cinema Award) oraz nagrody za najlepsze zdjęcia i za najlepszą muzykę filmową w ramach European Film Awards w 2021 r. Obraz ten znalazł się także w ścisłym gronie filmów nominowanych w tym roku do Oscarów (94. edycja) w kategorii „film nieanglojęzyczny”.

Według austriackiego reżysera, który wraz z Thomasem Reiderem napisał również scenariusz, film jest „opowieścią o tragicznym losie w czasach, gdy miłość była traktowana jak przestępstwo”. Scenariusz opiera się na relacjach gejów wyzwolonych z nazistowskich obozów koncentracyjnych, a następnie zmuszonych do odbycia reszty kary w więzieniu. Niemiecki aktor Franz Rogowski (który zyskał uznanie dzięki takim filmom jak Victoria, Tranzyt i Happy End) daje popis gry aktorskiej w roli głównego bohatera Hansa, który wielokrotnie trafia do więzienia na podstawie owianego złą sławą paragrafu 175 penalizującego w Niemczech praktyki homoseksualne. Historia rozgrywa się w tym samym więzieniu w trzech różnych okresach: w 1945, 1957 i 1968 r. (rok przed częściowym zniesieniem tego przepisu), których wątki przeplatają się wbrew chronologicznemu porządkowi. Film buduje hipnotyzującą narrację wnikliwie analizującą życie prywatne głównej postaci oraz postawy niemieckiego społeczeństwa w tamtych czasach.

Według reżysera film opisuje również „szczególną relację między dwoma więźniami”. Chodzi tu o burzliwy związek Hansa z Viktorem, jego towarzyszem z celi (znakomita rola austriackiego aktora Georga Freidricha) skazanym za zabójstwo, który staje się jedyną bliską osobą w życiu Hansa w czasie jego kolejnych pobytów w więzieniu. Na przestrzeni lat między oboma mężczyznami rodzi się pełna troski, choć szorstka więź. Wydobywa ona na wierzch ukryte lęki obnażające ból istnienia zdominowanego przez tłumione uczucia i nieodparte pragnienie wolności.

Na film można głosować na stronie www.luxaward.eu do 25 maja 2022 r.